Marco Hazekamp

> waarom is jouw vak juist nu belangrijk?

Ik merk op de middelbare school waar ik nu lesgeef, de effecten van de coronaperiode. Leerlingen hebben een deel van hun basisschooltijd thuis gezeten en les gevolgd achter laptops. Hun wereld werd digitaal en is dat deels nog steeds. Sociale vaardigheden gaan dan enorm achteruit. Voor deze generatie is theater extra belangrijk. Het is fantastisch om te zien hoe leerlingen bezig zijn, opbloeien en stappen maken. Op de ISK zitten kinderen die soms heftige dingen hebben meegemaakt. In de dramalessen kunnen ze weer kind zijn, hun trauma’s even achter zich laten en weer leuk met elkaar bezig zijn. Dat alleen al is een hele grote winst. Dat wat we samen doen ook bijdraagt aan hun taalontwikkelingen en sociale vaardigheden, maakt dit een prachtig beroep. 

> welke twijfels had je voordat je begon aan de opleiding?

Ik had de twijfels die veel mensen hebben. Wat kan ik hier nou mee? Is er wel werk? Moet ik niet iets veiligers kiezen? Ik ben opgegroeid in een boerendorp in Groningen. Niemand van mijn vrienden ging iets met theater doen. Maar ze waren niet verbaasd, want ze kennen me als extravert persoon die theater leuk vindt. Mijn familie is niet per se theaterminnend, maar ze waren wel heel supportive. Als je het leuk vind, moet je het gaan doen. Dan zien we wel wat ervan komt. Maar het was wel echt een stap de andere kant op. Ik ben nog altijd blij dat ik hem heb gezet. 

> hoe heb je de opleiding ervaren? 

De opleiding is best duidelijk ingericht. Acteren, regisseren, lesgeven en daarna specialiseren in een richting. Je moet veel doen, maakt lange dagen en het kan intens zijn. Je leert om op jezelf te reflecteren. Daar moet je echt werk van maken. Je bent continu bezig met kijken naar jezelf en waarin je moet groeien. Dat is pittig en kan ook best emotioneel worden. Het helpt dat de klassen niet groot zijn en het contact onderling hecht is, ook met studenten van andere jaren.

> hoe ben je daar gekomen? 

Op de middelbare school wist ik niet goed wat ik wilde worden. Ik had drama als vak en dat vond ik leuk, maar legerofficier stond ook op het lijstje. Het kon alle kanten op. Mijn dramadocent raadde me aan om eens te gaan kijken bij de opleiding Docent Theater in Leeuwarden. Ik ben toen naar een open dag en meeloopdag gegaan. Tot die tijd zag drama eerlijk gezegd vooral als hobby. Daar ontdekte ik dat je er ook je werk van kunt maken. Ik dacht: waarom niet? Ik heb auditie gedaan en ben aangenomen. 

“Bij andere vakken kon hij door zijn autisme niet goed meekomen, maar in de theaterlessen had ik daar niets van gemerkt. Op dat moment viel voor bij het kwartje van de kracht van theater en spelen, en wat het met mensen kan doen.”

> wanneer merkte je voor het eerst: dit past bij mij?

De eerste paar lessen voor de klas tijdens mijn stages waren niet per se goed, maar ik vond het leuk. Een jongen staat me nog helder voor de geest. Hij deed steeds goed mee met de theaterlessen, durfde alles en had vrienden. Toen we een les aan dansen besteedden, sloeg hij opeens dicht en weigerde hij mee te doen. Zijn vaste docent legde me na afloop uit dat hij een vorm van autisme heeft, waardoor hij op bepaalde vlakken heel rechtlijnig is. In dit geval was dat: dansen is voor meisjes. Bij andere vakken kon hij door zijn autisme niet goed meekomen, maar in de theaterlessen had ik daar tot dan toe niets van gemerkt. Op dat moment viel voor mij het kwartje van de kracht van theater en spelen, en wat het met mensen kan doen. 

> wat betekent jouw werk voor leerlingen of studenten?

Ik hoop dat mijn les voor de leerlingen vooral een les in plezier hebben is. Iets waar ze naar uit kunnen kijken. Leerlingen zitten veel op stoeltjes achter laptops. Het eerste wat ik zeg: tassen kunnen de kant, die hebben we niet nodig. Verder denk ik dat ze dingen leren die ze op andere gebieden kunnen gebruiken. Dat de presentatie bij Nederlands beter gaat doordat ze het hebben kunnen oefenen bij drama. 

> waar ben je het meest trots op?

Op een voorstelling die ik met vier Syrische kinderen van de ISK heb gemaakt. Die voorstelling was echt van hen. De teksten hebben we geschreven aan de hand van opdrachten en de situaties hebben zij bedacht. Hun boodschap: wij lijken meer op jou, dan je misschien denkt. Wij zijn ook gewoon jongens die willen voetballen en niet alleen een nummertje in het nieuws. De voorstelling hebben we gespeeld in Drachten voor mensen van het AZC en daarbuiten. De reacties waren superpositief. Ik vind het mooi om zo met theater bij te dragen en mensen te verbinden.

> wat wil jij doorgeven aan toekomstige kunstvakdocenten? 

Theater is meer dan alleen theater. Daar kwam ik achter  tijdens de opleiding. Er zijn zoveel meer opties dan alleen acteur of regisseur zijn. Dramales wordt nog niet zoveel gegeven op middelbare scholen, maar het is een belangrijk vak voor de ontwikkeling van kinderen en waardevol voor de maatschappij. Als je graag iets met theater wilt doen, kijk dan ook eens naar het docentschap.

> wat zou jij zeggen tegen iemand die nu twijfelt?

Probeer het gewoon. Je bent nog jong. Vind je het toch niks, kun je altijd iets anders gaan doen. Wie niet waagt, wie niet wint. Ga ervoor, zet je in en dan zie je wel of het lukt. Enige ervaring met drama is handig als je de docentenopleiding doet. Maar, bedenk ook: je wordt er nog in opgeleid, dus je hoeft er geen ster in te zijn als je auditie doet.