Freek Koopmans
werk: performer, theatermaker, presentator en educator
het allerleukste aan jouw werk in één zin:
“Als mensen stuiterend de les of de zaal uitlopen, omdat ze energie hebben gekregen en zin hebben om er zelf ook iets mee te gaan doen.”
> waarom koos je de opleiding docent muziek?
Ik was mijn hele leven al veel met muziek bezig, maar om meteen volledig voor muziek te kiezen voelde toen nog als een grote stap. Ik heb eerst de pabo gedaan in Helmond, in mijn laatste jaar mocht ik al muziekles gaan geven en toen merkte ik dat daar echt iets zat.
Wat ik mooi vind aan Docent Muziek, is dat het zo’n brede opleiding is. Je bent niet alleen met één instrument bezig. Je krijgt ook piano, zang, gitaar, arrangeren, dirigeren, presenteren en muziekgeschiedenis. Dat brede sprak me heel erg aan, juist omdat muziek voor mij ook breed is.
“Op mijn dertiende kocht ik mijn eerste drumstel en vanaf dat moment was ik eigenlijk alleen nog maar met drummen bezig.”
> waarom is muziek belangrijk voor jou?
Als kind zag ik een drummer spelen en dacht ik meteen: dat wil ik ook. Op mijn dertiende kocht ik mijn eerste drumstel en vanaf dat moment was ik eigenlijk alleen nog maar met drummen bezig. Op de middelbare school en daarbuiten speelde ik in bandjes, in kroegen, op kermissen en op feesten. Dat was echt de tijd van met een busje ergens heen en in dampende zalen spelen. Wat me daarvan het meest is bijgebleven, is niet eens één specifieke plek, maar het gevoel dat een zaal helemaal meegaat in wat jij doet. Dat mensen meezingen, meebewegen, dat je voelt dat de energie terugkomt. Dan stap je van het podium af en denk je: ja, dit is fantastisch.
“Dat een kind ineens denkt: ‘hé, ik kan dit.’ Of: ‘dit vind ik leuk.’ Of nog groter: ‘ik mag er zijn, ik mag iets maken, ik mag ruimte innemen.’ Dat vind ik misschien wel het belangrijkste.”
> wat is belangrijk voor jou om door te geven als docent
Het belangrijkste is ruimte creëren voor de leerlingen. In de regio waar ik opgroeide was een sterke bandjescultuur, en op school was er ruimte om te oefenen en dingen uit te proberen. Later op de pabo had ik een docent die muziek had gestudeerd en die mij echt stimuleerde. Zulke mensen maken het verschil.
Het zit ook heel erg in wat ik nu zelf doe: als je jonge mensen ruimte geeft om iets te ontdekken, dan kunnen ze ook ontdekken waar ze blij van worden en waar ze goed in zijn. Dat een kind ineens denkt: hé, ik kan dit. Of: dit vind ik leuk. Of nog groter: ik mag er zijn, ik mag iets maken, ik mag ruimte innemen. Dat vind ik misschien wel het belangrijkste. Dat mensen voelen dat ze mogen bestaan met wat zij te brengen hebben.
“Talent is mooi, maar hard werken, focus en toewijding brengen je verder.”
> hoe ziet de studie docent muziek aan het conservatorium eruit?
Wat ik vooral fijn vond, was dat ik daar omringd was door mensen die veel met muziek bezig waren. Dat was inspirerend, maar ook uitdagend. Je komt mensen tegen die muzikaal heel sterk zijn, en daar leer je van.
Als je wil groeien, moet je ook keihard werken. De school ging vroeg open en dan stond ik er vaak al om te oefenen voordat de lessen begonnen. En daarna ging het door. Ik geloof heel erg in hard werken. Talent is mooi, maar hard werken, focus en toewijding brengen je verder. Ik had het geluk dat ik vrij vroeg wist wat ik wilde, en dat gaf me richting. Dan kun je ook echt ergens voor gaan.
> tijdens je studie ben je al aan de slag gegaan bij een theatergroep, hoe ging dat?
Via school hoorde ik van audities bij Percossa, een slagwerk- en theatergroep die leerzame en grappige voorstellingen maakt. Ik deed auditie en werd aangenomen, samen met een paar anderen. Dat betekende dat ik tijdens mijn studie al kon spelen en touren. Dat was natuurlijk geweldig. En het mooie was dat de opleiding me daar ruimte voor gaf, zolang ik mijn studie serieus bleef nemen. Dat vond ik heel waardevol.
“Ik doe alleen maar wat ik leuk vind. Die afspraak heb ik met mezelf gemaakt.”
> wat doe je nu?
Alles wat ik doe, draait eigenlijk om muziek, leren en performance. Ik ben artiest, performer, educator en presentator. Eigenlijk alles in één. Ik sta nog af en toe voor de klas, op een basisschool in het primair onderwijs, van groep 1 tot en met 8. Daarnaast tour ik met voorstellingen voor jongeren en volwassenen en ontwikkel ik leerzame programma’s. Dat gaat van lessen en instructievideo’s tot voorstellingen en grote evenementen. Ik doe alleen maar wat ik leuk vind. Die afspraak heb ik met mezelf gemaakt.
> ben je meer maker of meer docent?
Ik ben meer maker, denk ik. Maar ik kan die twee niet los van elkaar zien. Als ik een voorstelling maak, ben ik eigenlijk met dezelfde vraag bezig als wanneer ik een les maak: hoe maak ik dit betekenisvol voor iemand die kijkt of meedoet? In een klas zitten misschien dertig kinderen, in een zaal zitten 600 mensen. In beide gevallen wil je mensen meenemen, raken en iets laten ontdekken. Mijn docentschap zit dus ook in mijn makerschap.
> wat zou je zeggen tegen iemand die twijfelt of deze studie bij hen past?
Als je van muziek houdt en ook anderen graag iets leert, dan moet je het doen! Zo’n opleiding legt je niet vast. Het betekent niet dat je per sé de rest van je leven alleen maar voor de klas staat. Je kunt er zoveel kanten mee op. Je pad ligt nog open, en dat is juist het mooie.
