Je hebt het al in je, nu nog doorgeven
Misschien sta jij nu op een punt waarop veel mensen je dezelfde vraag stellen: wat ga je studeren? Je houdt van dansen, theater, muziek of dingen maken en je vindt het ook leuk om anderen iets te leren. Dan is een opleiding tot kunstvakdocent misschien wel iets voor jou.
Kunstvakdocenten zijn maker én mentor. Ze staan met één been in het klaslokaal en met het andere in het atelier, de studio of op het podium. Ze laten zien dat kunst- en cultuureducatie meer is dan plezier alleen. Het is een essentieel vak dat kinderen helpt zichzelf te uiten, samen te werken en kritisch naar de wereld te kijken.
Hier lees je de verhalen van mensen die ooit stonden waar jij nu staat. Zij kozen ervoor hun passie niet alleen voor zichzelf te houden, maar door te geven. In de klas én daarbuiten. Misschien herken je jezelf in één van de verhalen.
Kunstvakdocenten zijn maker én mentor. Ze staan met één been in het klaslokaal en met het andere in het atelier, de studio of op het podium. Ze laten zien dat kunst- en cultuureducatie meer is dan plezier alleen. Het is een essentieel vak dat kinderen helpt zichzelf te uiten, samen te werken en kritisch naar de wereld te kijken.
Hier lees je de verhalen van mensen die ooit stonden waar jij nu staat. Zij kozen ervoor hun passie niet alleen voor zichzelf te houden, maar door te geven. In de klas én daarbuiten. Misschien herken je jezelf in één van de verhalen.
Nurdan
(Docent Beeldende Kunst en Vormgeving)
“Toen ik twijfelde of ik er wel zou passen, zei mijn achternicht, die ook kunstacademie had gedaan: Nur, zelfs als je in je pyjama naar school komt, kijkt niemand je raar aan.”
Hessel
(Docent Muziek)
“Ik kom uit een klein dorpje in Friesland, daar was ik altijd heel goed in piano. Toen kwam ik in een bubbel waar iedereen goed was. Het conservatorium was uiteindelijk veel diverser en opener dan wat ik kende.”
Robby
(Docent Theater)
“Ik ging keurig in pantalon naar de ICT-opleiding. Hier kon ik opeens in joggingpak over de vloer kruipen. Dat verschil was zo groot en bevrijdend. Ik wist meteen: ik kan niet meer terug.”
Manon
(Docent Dans)
“Een leerling danste een heel stuk volledig huilend. Soms mag je emoties niet laten zien aan de buitenwereld. Maar met dansen laat je juist zien, dat de emotie er mag zijn, dat het niet te veel is.”
Jessica
(Docent Dans)
“Ik kwam angstig binnen, niet wetend wat me te wachten stond. Het voelde als een donkere tunnel: nieuwe stijlen, een onbekende wereld, en weinig mensen die op mij leken. Ik sloot me af voor feedback. Later begreep ik dat ze me juist wilden helpen. Toen leerde ik omgaan met mijn eigen kwetsbaarheid.”
Marco
(Docent Theater)
“Ik ben naar een open dag en meeloopdag gegaan. Tot die tijd zag ik drama vooral als hobby. Daar ontdekte ik dat je er ook je werk van kunt maken. Ik dacht: waarom niet? Ik heb auditie gedaan en ben aangenomen.”
Kim
(Docent Muziek)
“Ik kwam in een warm bad terecht. De danswereld is heel competitief en hiërarchisch, ieder voor zich. In Leiden ging er een wereld voor me open. Studenten uit verschillende jaren hadden contact en hielpen elkaar. Iemand uit jaar vier zei meteen: Trek maar aan de bel als ik je kan helpen.”
Yona
(Docent Theater)
“Als je eenmaal binnen bent, heb je bijna een 9-tot-5-baan. Daarna kun je zelf kiezen hoeveel zekerheid en risico je wilt: een paar dagen vast, een paar dagen zzp. Ik heb veel zekerheid en dat heb ik eigenlijk altijd gehad.”
Sem
(Docent Dans)
“Ik wist sowieso dat ik iets creatiefs wilde doen met mensen en maken, maar ik wist nooit dat ik docent zou worden. Dat had ik je niet kunnen vertellen toen ik 15 was.”
Charlotte
(Docent Muziek)
“Als docent wil ik zorgen dat mijn leerlingen gezien worden. Dat ze weten dat ze er mogen zijn. Dat ze iets vinden wat hen triggert en motiveert. Het hoeft niet perfect.”
Boris
(Docent Beeldende Kunst en Vormgeving)
“Ik had allerlei twijfels: is dat niet heel elitair en abstract? Kan ik dat wel? Als je die twijfels hebt, is de docentenopleiding een goede plek om te beginnen. Je kunt heel veel proberen.”
